Andrea Riccardi
Bashkėjetesa

Botimet Toena, Tirana, 2008

Jemi tė gjithė tė ndryshėm nga njėri-tjetri, por njėkohėsisht jemi tė bashkuar prej lidhjeve tė thella. Duke u njohur me ato qė na rrinė afėr dhe larg, ne ushtrojmė artin e bashkėjetesės, i citi ėshtė fryti i realizmit politik, si edhe i shpresės. Eshtė realizmi qė pėrballet me njė botė plot me shumėsi, si edhe shpresa qė shumėsia tė mos ēoroditet né konflikte tė shumta. Ėshtė realizimi i njė qytetėrimi, tė pėrbėrė nga shumė qytetėrime ose nga shumė universe kulturore, fetare dhe politike, pa pasur frikė prej identiteteve tė ndryshme. Ndėrgjegjėsimi pėr domosdoshmėrinė e njė qytetėrimi bashkėjetese ėshtė fillimi i njė kulture qė njerėz tė ndryshėm ndajnė midis tyre.


ANDREA RICCARDI, themelues i Komunitetit Sant'Egidio, ėshtė njė studiues qė merret me historinė bashkėkohore dhe nė veēanti me atė tė Krishterimit. Pedagog pranė Universitetit "Roma Tre" ndėr tė tjerat ka bollar: Pio XII (1985); Le chiese di Pio Xll (1986); II Vaticano e Mosca 1940-1990 (1993); Intransigenza e modernitą. La Chiesa cattolica verso il terzo millennio (1996); Islam e Occidente. Riflessioni per la convivenza (me M. Kamdesy, Zh. Daniel, U. Eko, 2002); Pio Xll e Alcide De Gasperi. Una storia segreta (2003)