Wspólnota Sant'Egidio
|
Wspólnota Sant'Egidio |
|
|
|
Przyjazn z biednymi
Potem, jak napisane w rozdziale 25 Ewangelii Mateusza, ta przyjazn sie
poszerzala sie na innych: niepelnosprawnych, bezdomnych, obcokrajowców,
chorych, cyganów, starszych ludzi, wiezniów, uchodzców... Sant'Egidio identyfikuje sie
z tymi którzy sa ostatnimi, traktujac ich jak braci bez wyjatków. Oni sa czescia rodziny wspólnoty. Tam gdzie jest jedna wspólnota
Sant'Egidio, od Rzymu do San Salwador, od Kameroun do Belgii,
od Ukrainy do Indonezji, zawsze jest przyjazn i solidarnosc z biednymi.
Zadna wspólnota, nawet najmlodsza, nie jest taka mala lub slaba ze nie
moze pomagac biednym. To jest ten "wdowi grosz" który ma wielka
wartosc przed Panem. (Mk 12,41). |
 |
 |
Trzecim "dzielem" Wspólnoty Sant'Egidio, od samego poczatku,
jest przyjazn i sluzba dla biednych. Ta mala grupka która rozpoczynala
jednoczac sie wokól Slowa Bozego, odczuwala ze nie mozna zyc Ewangelia
daleko od biednych. Biedni sa przyjacielami uczniow Jezusa, a Ewangelia
to ich dobra nowina. Pierwszymi napotkanymi biednymi byly dzieci, które zyly
w trudnej sytuacji. To wlasnie z nimi rozpoczela sie stala i wierna przyjazn.
Nazwali to "Scuola Popolare", ale nie byla to tylko swietlica
do pomocy w nauce, ale poczatek przyjazni miedzy bogatymi i biednymi.
Od tego czasu, "Scuole Popolari" rozmnozyly
sie, w Rzymie i w wielu miastach w których zyje wspólnota. 
