Modlitwa Świętego Krzyża

Udostępnij

Wspomnienie świętego o. Maksymiliana Marii Kolbego, męczennika miłości, który w 1941 roku zgodził się na śmierć w obozie koncentracyjnym w Auschwitz, aby ocalić życie innego człowieka.


Czytanie Slowa Bozego

Alleluja, Alleluja, Alleluja!

To jest Ewangelia biednych,
wyzwolenie dla więźniów,
wzrok dla niewidomych, wolność
dla prześladowanych.

Alleluja, Alleluja, Alleluja!

Ezechiela 16,1-15.60.63

Pan skierował do mnie te słowa: «Synu człowieczy, zapoznaj Jerozolimę z jej obrzydliwościami i powiedz: Tak mówi Pan Bóg do Jerozolimy: Z pochodzenia swego i urodzenia swego jesteś z ziemi Kanaan. Ojciec twój był Amorytą, a matka twoja - Chetytką. A twoje urodzenie: w dniu twego przyjścia na świat nie ucięto ci pępowiny, nie obmyto cię w wodzie, aby cię oczyścić; nie natarto cię solą i w pieluszki cię nie owinięto. Żadne oko nie okazało współczucia, aby spełnić względem ciebie jedną z tych przysług przez litość dla ciebie. W dniu twego urodzenia wyrzucono cię na puste pole - przez niechęć do ciebie.
Oto Ja przechodziłem obok ciebie i ujrzałem cię, jak szamotałeś się we krwi. Rzekłem do ciebie, gdy byłaś we krwi: Żyj, rośnij! Uczyniłem cię jak kwiat polny. Rosłaś, wzrastałaś i doszłaś do wieku dojrzałego. Piersi twoje nabrały kształtu i włosy twoje stały się obfitsze. Ale byłaś naga i odkryta. Oto przechodziłem obok ciebie i ujrzałem cię. Był to twój czas, czas miłości. Rozciągnąłem połę płaszcza mego nad tobą i zakryłem twoją nagość. Związałem się z tobą przysięgą i wszedłem z tobą w przymierze - wyrocznia Pana Boga - stałaś się moją. Obmyłem cię wodą, otarłem z ciebie krew i namaściłem olejkiem. Następnie przyodziałem cię wyszywaną szatą, obułem cię w trzewiki z miękkiej skórki, opasałem bisiorem i okryłem cię jedwabiem. Ozdobiłem cię klejnotami, włożyłem bransolety na twoje ręce i naszyjnik na twoją szyję. Włożyłem też pierścień w twój nos, kolczyki w twoje uszy i wspaniały diadem na twoją głowę. Zostałaś ozdobiona złotem i srebrem, przyodziana w bisior oraz w szaty jedwabne i wyszywane. Jadałaś najczystszą mąkę, miód i oliwę. Stawałaś się z dnia na dzień piękniejsza i doszłaś aż do godności królewskiej. Rozeszła się twoja sława między narodami dzięki twojej piękności, bo była ona doskonała z powodu ozdób, którymi cię wyposażyłem - wyrocznia Pana Boga.
Ale zaufałaś swojej piękności i wyzyskałaś swoją sławę na to, by uprawiać nierząd. Oddawałaś się każdemu, kto obok ciebie przechodził. Ja jednak wspomnę na przymierze, które z tobą zawarłem za dni twojej młodości, i ustanowię z tobą przymierze wieczne. abyś pamiętała i wstydziła się, i abyś ze wstydu ust swoich nie otwarła wówczas, gdy ci przebaczę wszystko, coś uczyniła» - wyrocznia Pana Boga.

 

Alleluja, Alleluja, Alleluja!

Syn człowieczy przyszedł służyć,
kto chce być wielki, niech służy innym

Alleluja, Alleluja, Alleluja!

Prorok opisuje historię przymierza Boga ze swoim ludem poprzez metaforę króla, który przygarnia nowo narodzoną dziewczynkę porzuconą na ulicy. Król zabiera ją, opiekuje się nią, kształci na przyszłą królową, mimo że oddaje się ona innym mężczyznom. Prorok poprzez taką narrację pragnie, aby Izrael miał świadomość swego grzechu, ale przede wszystkim wielkiej miłości Boga do niego. Smutek wygnania, na którym znalazł się Izrael, nie jest niczym innym, jak gorzką konsekwencją zdrady przymierza z Bogiem. Jeśli Izrael pragnie prosić Boga, by wyszedł mu na spotkanie i pomógł, musi rozpoznać swój grzech i to, że nie może wyjść z niego jedynie o własnych siłach. Historia Izraela - choć lud Boży często o tym zapomina - naznaczona jest miłością Boga, który nigdy nie opuszcza swego ludu, pomimo zdrad. Piękny jest opis poruszenia Pana podczas dorastania tej małej dziewczynki. To jest wymiar miłości Boga, który towarzyszy nam przez lata i cały czas znajduje sposoby, aby pomagać nam wzrastać i się rozwijać. Powtarzanie w tej historii zdania „przechodziłem obok ciebie i ujrzałem cię” oznacza trwałość miłości, która dostrzega i nie przechodzi obok obojętnie - przeciwnie, zatrzymuje się i oferuje pomoc tym, którzy jej potrzebują. Słowa proroka pokazują nie tylko miłosierdzie Boga dla jego ludu i dla każdego z nas, ale także odrzucenie tego miłosierdzia, w zależności od okresu życia, ale także różnych sytuacji, w których się znajdujemy. Działanie Pana nie jest jakąkolwiek miłością. To miłość, która widzi, jest wrażliwa, która bada nasze życie znacznie głębiej, niż my możemy.