Modlitwa za Kościół

Udostępnij

Wspomnienie Ojca Świętego Kaliksta (†222). Przyjaciel biednych, który ufundował dom modlitwy, na którym wyrosła Bazylika Najświętszej Maryi Panny na Zatybrzu.


Czytanie Slowa Bozego

Alleluja, Alleluja, Alleluja!

Ja jestem dobrym pasterzem,
a owce Moje słuchają Mego głosu,
i nastanie jedna owczarnia i jeden pasterz.

Alleluja, Alleluja, Alleluja!

Dal vangelo di Luca 11,47-54

Biada wam, ponieważ budujecie grobowce prorokom, a wasi ojcowie ich zamordowali. A tak jesteście świadkami i przytakujecie uczynkom waszych ojców, gdyż oni ich pomordowali, a wy im wznosicie grobowce. Dlatego też powiedziała Mądrość Boża: Poślę do nich proroków i apostołów, a z nich niektórych zabiją i prześladować będą. Tak na tym plemieniu będzie pomszczona krew wszystkich proroków, która została przelana od stworzenia świata, od krwi Abla aż do krwi Zachariasza, który zginął między ołtarzem a przybytkiem. Tak, mówię wam, na tym plemieniu będzie pomszczona.
Biada wam, uczonym w Prawie, bo wzięliście klucze poznania; samiście nie weszli, a przeszkodziliście tym, którzy wejść chcieli».
Gdy wyszedł stamtąd, uczeni w Piśmie i faryzeusze poczęli gwałtownie nastawać na Niego i wypytywać Go o wiele rzeczy. Czyhali przy tym, żeby go podchwycić na jakimś słowie.

 

Alleluja, Alleluja, Alleluja!

Daję Wam przykazanie nowe:
miłujcie się, jak ja Was umiłowałem.

Alleluja, Alleluja, Alleluja!

Powinniśmy słuchać z uwagą tych słów Jezusa, dobrze wiedząc, że każdy jest powołany do bycia odpowiedzialnym za innego. Chodzi tu o obowiązek jednych i prawo drugich. W pewnym sensie istnieje współodpowiedzialność „pokoleniowa”; nikt nie może być obojętny na to, co dzieje się w czasie, w którym żyje. Ewangelia jest przeżywana w historii, którą żyjemy by ją przemieniać przez zaczyn braterstwa i uczynić ją rozumną i mądrą wraz z solą miłosierdzia. W Kościele i wśród pojedynczych wierzących istnieje współodpowiedzialność, aby głosić tę samą Ewangelię, używając języka, który to pokolenie rozumie. Każdy na swój sposób jest współodpowiedzialny za tych, którzy są obok niego, i za wzrost miłości w społeczeństwie, w którym żyje. Uczniowie Jezusa powinni czuć się również współodpowiedzialni za wzrost zła w świecie. A pierwszą odpowiedzialnością jest uważne słuchanie Słowa Bożego a także nieodrzucanie proroków, których Pan posyła światu. Pan rozliczy nas z osłabienia proroctwa i braku uwagi wobec posyłanych przez Niego proroków. Możemy ryzykować karą także większą od tych narzuconych uczonym w Piśmie czy faryzeuszom: ilu proroków i męczenników w ubiegłym wieku świadczyło o prymacie Boga aż do śmierci! Czy nie ma ich także dzisiaj? Otrzymaliśmy wiele świadectw i darów, wielu braci i sióstr kochających i dobrych dla nas. Oni otworzyli drogę Ewangelii miłości. Pan prosi nas, byśmy nie zatrzymywali się, koncentrując na nas samych, ale dali się poprowadzić na drodze przemiany serca i świata.