Modlitwa za kościół

Udostępnij


Czytanie Slowa Bozego

Alleluja, Alleluja, Alleluja!

Ja jestem dobrym pasterzem,
a owce Moje słuchają Mego głosu,
i nastanie jedna owczarnia i jeden pasterz.

Alleluja, Alleluja, Alleluja!

1 List do Koryntian 15,1-11

Przypominam, bracia, Ewangelię, którą wam głosiłem, którąście przyjęli i w której też trwacie. Przez nią również będziecie zbawieni, jeżeli ją zachowacie tak, jak wam rozkazałem... Chyba żebyście uwierzyli na próżno. Przekazałem wam na początku to, co przejąłem: że Chrystus umarł - zgodnie z Pismem - za nasze grzechy, że został pogrzebany, że zmartwychwstał trzeciego dnia, zgodnie z Pismem: i że ukazał się Kefasowi, a potem Dwunastu, później zjawił się więcej niż pięciuset braciom równocześnie; większość z nich żyje dotąd, niektórzy zaś pomarli. Potem ukazał się Jakubowi, później wszystkim apostołom. W końcu, już po wszystkich, ukazał się także i mnie jako poronionemu płodowi. Jestem bowiem najmniejszy ze wszystkich apostołów i niegodzien zwać się apostołem, bo prześladowałem Kościół Boży. Lecz za łaską Boga jestem tym, czym jestem, a dana mi łaska Jego nie okazała się daremna; przeciwnie, pracowałem więcej od nich wszystkich, nie ja, co prawda, lecz łaska Boża ze mną. Tak więc czy to ja, czy inni, tak nauczamy i tak wyście uwierzyli.

 

Alleluja, Alleluja, Alleluja!

Daję Wam przykazanie nowe:
miłujcie się, jak ja Was umiłowałem.

Alleluja, Alleluja, Alleluja!

Do tej pory apostoł chciał uporządkować wspólnotę koryncką: rozwiązał kilka kwestii moralnych, ustanowił pewne zasady postępowania, także na zgromadzeniach liturgicznych. Teraz odnosi się do głównej tajemnicy wiary, będącej również sercem liturgicznej celebracji, na którą apostoł zwraca szczególną uwagę w tym liście: do tajemnicy zmartwychwstania Jezusa. To jest serce Ewangelii, którą głosił Paweł: „Przypominam, bracia, Ewangelię, którą wam głosiłem, którąście przyjęli i w której też trwacie”. Ale, ostrzega apostoł: „jeżeli ją zachowacie tak, jak wam rozkazałem”. Wiara chrześcijańska, nawet pod względem treści, jest darem, który się otrzymuje. A jej centrum stanowi zmartwychwstanie Jezusa wraz z ciałem. Apostoł stanowczo zwraca się przeciwko tym, którzy mówią, że nie ma zmartwychwstania. Ponieważ w ten sposób sam Jezus zostałby odwołany, a zatem Ewangelia i wiara poszłyby na marne. Zbawienie jest dokładnie takie: Jezus zmartwychwstał i stał się pierworodnym, to znaczy pierwszym z dzieci Boga, które obudziło się do życia i osiągnęło pełne zbawienie. Jezus pozwolił swoim uczniom poznać tego przedsmak, gdy po Wielkanocy przebywał z nimi przez czterdzieści dni. Najpierw ukazał się Dwunastu, a następnie ponad pięciuset braciom, z których - jak zauważa Paweł - większość wciąż żyje. Przekonali się, że Jezus, który został ukrzyżowany, zmartwychwstał i zwyciężył śmierć. Uczniowie Jezusa w każdym czasie, a więc także my, zmierzamy do wypełnienia zmartwychwstania, które nastąpi na końcu czasów, kiedy Bóg będzie wszystkim we wszystkich. To tajemnica, którą celebrujemy w każdą niedzielę w Eucharystii. Po konsekracji Kościół każe nam mówić: „Głosimy śmierć Twoją, Panie Jezu, wyznajemy Twoje zmartwychwstanie i oczekujemy Twego przyjścia w chwale”.