Modlitwa z Maryją

Udostępnij

Żydzi obchodzą Jom Kippur (Dzień Pokuty).


Czytanie Slowa Bozego

Alleluja, Alleluja, Alleluja!

Duch Pana jest nad Tobą,
Dziecię, które zrodzisz, będzie nazwane świętym.

Alleluja, Alleluja, Alleluja!

List do Galatów 2,1-2.7-14

Potem, po czternastu latach, udałem się ponownie do Jerozolimy wraz z Barnabą, zabierając z sobą także Tytusa. Udałem się zaś w tę stronę na skutek otrzymanego objawienia I przedstawiłem im Ewangelię, którą głoszę wśród pogan, osobno zaś tym, którzy cieszą się powagą, [by stwierdzili], czy nie biegnę lub nie biegłem na próżno. Wręcz przeciwnie, stwierdziwszy, że mnie zostało powierzone głoszenie Ewangelii wśród nieobrzezanych, podobnie jak Piotrowi wśród obrzezanych - Ten bowiem, który współdziałał z Piotrem w apostołowaniu obrzezanych, współdziałał i ze mną wśród pogan i uznawszy daną mi łaskę, Jakub, Kefas i Jan, uważani za filary, podali mnie i Barnabie prawicę na znak wspólnoty, byśmy szli do pogan, oni zaś do obrzezanych, byleśmy pamiętali o ubogich, co też gorliwie starałem się czynić.

Gdy następnie Kefas przybył do Antiochii, otwarcie mu się sprzeciwiłem, bo na to zasłużył. Zanim jeszcze nadeszli niektórzy z otoczenia Jakuba, brał udział w posiłkach z tymi, którzy pochodzili z pogaństwa. Kiedy jednak oni się zjawili, począł się usuwać i trzymać się z dala, bojąc się tych, którzy pochodzili z obrzezania. To jego nieszczere postępowanie podjęli też inni pochodzenia żydowskiego, tak że wciągnięto w to udawanie nawet Barnabę.
Gdy więc spostrzegłem, że nie idą słuszną drogą, zgodną z prawdą Ewangelii, powiedziałem Kefasowi wobec wszystkich: «Jeżeli ty, choć jesteś Żydem, żyjesz według obyczajów przyjętych wśród pogan, a nie wśród Żydów, jak możesz zmuszać pogan do przyjmowania zwyczajów żydowskich?»

 

Alleluja, Alleluja, Alleluja!

Oto my, Panie, Twoi słudzy,
Niech się nam stanie według Twego Słowa.

Alleluja, Alleluja, Alleluja!

Paweł wraca do Jerozolimy po czternastu latach posługi, w towarzystwie Barnaby i Tytusa, aby przedyskutować swoją misyjną działalność z „filarami” Wspólnoty. Apostoł dobrze wie, że jego apostolskie zaangażowanie nie byłoby nic warte bez komunii z macierzystym Kościołem jerozolimskim, byłoby to naprawdę „próżne bieganie”. Jednak Paweł nie miał wątpliwości co do głoszonej przez siebie Ewangelii, wręcz przeciwnie. Miał jednak świadomość, że Kościół buduje się tylko w komunii z innymi. Po przybyciu do Jerozolimy apostoł w sposób wolny dyskutował z innymi apostołami na temat wartości Prawa, albo wiary Izraela, której był synem, ale którą otrzymał przez „objawienie Jezusa Chrystusa”, nie jest konieczna do zbawienia. Wiemy z narracji Dziejów Apostolskich, że wiedział o tym także apostoł Piotr, to znaczy, że obrzezanie nie było konieczne, aby być uczniem Jezusa. Paweł uzyskał ich zgodę na kontynuowanie swojej misji apostolskiej, szczególnie poświęconej „nieobrzezanym”. I znamienne jest, że Apostołowie skierowali do Pawła tylko jedno zalecenie, jak sam wspomina: „Błagali tylko, abyśmy pamiętali o ubogich, i o to właśnie zadbałem”. Miłość, serce wiary chrześcijańskiej, a zatem i zbawienia, znajduje swoje najbardziej ewidentne urzeczywistnienie w wyborze dla ubogich. Nie chodzi o zwykły dobry uczynek, ale o przejaw miłości bliźniego, która jest w samym sercu Ewangelii.